เกลียด

เกลียดการพลักพรากว่ะ

ใครๆก็คงเกลียดเหมือนกันกับเราแหละ

ขึ้นอยู่กับว่าจะเอาใจไปผูกกับอะไรไว้บ้าง

ผูกมากก็แม่งทุกข์มาก ผูกน้อยก็แม่งทุกข์น้อย

ไม่ผูกเลยก็คงจะไม่มี …

 

ก็ยังเป็นคนธรรมดา มีกิเลสตัณหาเหมือนคตนทั่วไป

หลังๆมานี่รับโจทย์กับการพลัดพรากบ่อยมาก

คน สัตว์ สิ่งของ

ครบ

เศร้าเรื่องนึง พอเริ่มจะทำใจได้ สงบนิ่ง

ก็ต้องมาพบกับการพลัดพรากอีกเรื่องนึง

 

เมื่อไหร่จะหยุด เมื่อไหร่จะจบ

ไม่มีทางใช่ไหม

ในเมื่อไม่มีทางก็ต้องอดทน

อดทน

อดทน

 

เมื่อไหร่จะถึงสุดปลายทางวะ

ที่ไม่ต้องแบกอะไรมากมาย

หรือไม่ต้องแบกอะไรเลย

 

เหนื่อยแล้วนะ

ทำดี ทำไมถึงไม่ได้ดี

ไม่ต้องได้ดีก็ได้

แค่ขอชีวิตสงบๆง่ายๆก็พอ

แค่นี้มันยากไปเหรอ : (

 

ขอให้ผม

อยู่อย่างสงบๆ ง่ายๆ

ไม่ต้องมีอะไรแบกในใจ

ก็คงจะพอ

….

Advertisement