Skip to content

ร่มสีเทา

January 6, 2012

 

บนท้องฟ้าไม่มีอะไรแน่นอนเมื่อมองงจากตรงนี้

เดี๋ยวก็มืด แล้วก็สว่าง

. . . . . . . . . . . .

พูดง่าย ทำยาก แต่ก็ต้องทำให้ได้

สู้เค้านะธันวา

Advertisements

เกลียด

January 4, 2012

เกลียดการพลักพรากว่ะ

ใครๆก็คงเกลียดเหมือนกันกับเราแหละ

ขึ้นอยู่กับว่าจะเอาใจไปผูกกับอะไรไว้บ้าง

ผูกมากก็แม่งทุกข์มาก ผูกน้อยก็แม่งทุกข์น้อย

ไม่ผูกเลยก็คงจะไม่มี …

 

ก็ยังเป็นคนธรรมดา มีกิเลสตัณหาเหมือนคตนทั่วไป

หลังๆมานี่รับโจทย์กับการพลัดพรากบ่อยมาก

คน สัตว์ สิ่งของ

ครบ

เศร้าเรื่องนึง พอเริ่มจะทำใจได้ สงบนิ่ง

ก็ต้องมาพบกับการพลัดพรากอีกเรื่องนึง

 

เมื่อไหร่จะหยุด เมื่อไหร่จะจบ

ไม่มีทางใช่ไหม

ในเมื่อไม่มีทางก็ต้องอดทน

อดทน

อดทน

 

เมื่อไหร่จะถึงสุดปลายทางวะ

ที่ไม่ต้องแบกอะไรมากมาย

หรือไม่ต้องแบกอะไรเลย

 

เหนื่อยแล้วนะ

ทำดี ทำไมถึงไม่ได้ดี

ไม่ต้องได้ดีก็ได้

แค่ขอชีวิตสงบๆง่ายๆก็พอ

แค่นี้มันยากไปเหรอ : (

 

ขอให้ผม

อยู่อย่างสงบๆ ง่ายๆ

ไม่ต้องมีอะไรแบกในใจ

ก็คงจะพอ

….

เขียนไว้กันลืม

December 17, 2011

วันที่ 17 ธันวาคม 2554

23.34 น.

ส่ิงที่คิดและเป็นในช่วงนี้

– ไอแบบมีเสมหะไม่หยุดมาเกือบอาทิตย์ รู้เลยว่าร่างกายเวลาไม่ป่วยแม่งดีกว่าเยอะ

– จิตใจเริ่มกลับมาเหมือนเดิมแล้ว มีหลุดเศร้าบ้างนิดหน่อย แต่ก็คงตัวแล้ว (แต่ก็ไม่สัญญานะ)

– อยากจะพิมพ์อะไรออกมาเลยแบบไม่ต้องลบ เป็นเหมือนนิสัยเก่าๆ จะพยายามฝึก

(อีก้องบอกว่าพิมแล้วลบ พิมแล้วลบ สุดท้ายจะไม่ได้พิมอะไรในสิ่งที่อยากพิมจริงๆ แอบเชื่ออย่างนั้น และยังคาใจจนถึงทุกวันนี้ เอาวะ ลองฝึกในนี้ก่อนและกัน)

– เค้าดาวสู่การท่องเที่ยวฤดูหนาวกับเพื่อนแล้ว : )

– เริ่มโฟกัสกับสิ่งที่ต้องการมากขึ้น ให้ความสำคัญกับสิ่งที่ต้องทำมากขึ้น เช่น โปรเจคฟรีแลนซ์ต่างๆ โปรเจคเสื้อผ้าตัวเอง

– หลงไหลในการฟังเพลงประเภท คัฟเวอ เพลงที่ใช่กับคนที่ชอบ (ป๊อปแคลอรี่ แพรว)

– ไม่ค่อยได้ออกกำลังกายกับสวดมนต์เลย จะลองๆปรับตัวเองใหม่

– สิวเริ่มมาเยือนพร้อมๆกับการสเปรย์ผมแข็ง เอาไงดีวะ

– อยากฝึกเรื่องการแสดงออก และการไม่แคร์คนมากกว่านี้

– ชอบคำในอินสตาแกรมของชอน จินดาโชติ ” ทุกอย่าง ผิดพลาดได้ ไม่เป็นไร ยิ้มไว้ : ) ” มันเตือนตัวเองได้มากว่าคนเรามันไม่เพอเฟคกันหรอก ปล่อยวางอะไรได้ก็ปล่อย : )

– ส่ิงที่อยากได้ช่วงนี้ การทำสิ่งที่ต้องทำให้เสร็จ / แรงบันดาลใจ / งานเยอะๆ / โอกาสใหม่ๆในหลายๆด้าน

ใกล้ปีใหม่แล้ว

ช่วงนี้แค่รู้สึกว่า เวลาชีวิต มันสงบๆ เงียบๆ คงที่ ไม่มีเรื่องเข้ามาในชีวิตมากมาย ไม่มีผู้คนมาเกี่ยวข้องในชีวิตเยอะๆ แม่งมีความสุขจริงๆนะ

เริ่มคิดว่า แค่ไม่ทุกข์ ก็คงสุขแล้วแหละ

ที่สุดของความเสียใจ

December 13, 2011

ทำไมเวลาคุณเศร้า

ผมถึงกลับเศร้ามากกว่าคุณ

ทั้งๆที่อยากเข้าไปปลอบคุณ กอดคุณ

ให้คุณได้ระบายความในใจ ให้คุณได้ร้องไห้มาที่ผม

แต่ผมกลับทำมันไม่ได้

เพราะผมรู้อยู่ในใจตลอด

ว่าคุณไม่ได้รักผมแล้ว

…..

สิ่งที่ผมเสียใจมากที่สุด

คือผมเห็นคนที่ผมรักเสียใจ

แต่ผมทำอะไรไม่ได้เลย

ไม่ได้เลยจริงๆ

…..

คุณอาจจะไม่เคยได้อ่านอะไรในนี้หรอกนะ

แต่ผมบอกได้เลยว่า

ผมเสียใจมาก

ร้องไห้ให้มันออกให้หมด

รักตัวเองให้มากๆ แคร์ตัวเองให้มากๆ

แล้วทุกอย่างมันจะผ่านไปนะ

อดทนไว้นะคับ

….

December 13, 2011

see you again

December 11, 2011

 

ดีใจนะที่ได้เจอกันอีกครั้งเมื่อคืน

 

ยอมรับนะ ว่ายังคงประหม่าทำตัวไม่ถูกเหมือนเคยเลย

 

ก็ได้แต่ยิ้มทัก พูดอะไรไม่เป็นประโยค

 

ยังอยากจะพูดคุย หรือทำอะไรหลายๆอย่างที่อยากจะทำ

 

แต่ก็ไม่อยากหลอกตัวเองไปมากกว่านี้ ยังไงมันก็ไม่มีทางเป็นไปได้

 

ขอเก็บความทรงจำคุนไว้แค่เท่านี้ดีกว่าแล้วกัน

 

คิดถึงคุณเสมอนะ

ใกล้สว่าง

December 8, 2011

ใกล้แล้วนะทันวา …

เดี๋ยวทุกอย่างมันก็จะจบแล้วนะ …

อดทนไว้นะ